Alhoewel het weer nog zomers aandoet komt de tuin meer en meer in herfsttooi. Ik kan er eigenlijk net zo van genieten als van het voorjaar. De langzame afbraak, de ingetogen kleuren, het geeft een geweldige sfeer.
Zo’n engeltje laat je natuurlijk niet op Marktplaats zitten. Dat vonden meer mensen, want de bieding liep nog flink op, maar ik was de gelukkige. Toen ik haar zag moest ik lachen, ‘wat een geinige vermenging van Christelijke en Griekse mythologie, een engeltje met een panfluit’.
De panfluit is het instrument van de Griekse god Pan en dat was volgens de verhalen alles behalve een liefelijk engelachtig figuur. Zijn voorkomen heeft in het Christendom vaak model gestaan voor de duivel.
Hij heeft het onderlijf en de hoorns van een geit of bok, maar een menselijk bovenlijf. Verder heeft hij een lang smal gezicht, een grote neus en geile oogjes. Hij wordt vaak in het bos, spelende op een panfluit afgebeeld.
Pan is de bekendste van de saters, vrolijke ondeugende boswezens, behorend tot het gevolg van de god Dionysos.
De sater staat bekend om zijn lust voor wijn en het verleiden van nimfen. De saters lieten instinct boven rede gaan, anarchie boven orde, extase boven ascese, overvloed boven matigheid. Zij waren ongeremde en lustige wezens.
Kortom best wel sympathieke figuren. Ook als je bedenkt dat sater Pan waakte over herders en hun kudden. En hij de god was van het vee en het dierlijk instinct.
En daar zit ze nou in de Brimstone Tuin, het engeltje met panfluit . Zou ze het zelf wel weten of is ze echt een ‘gevallen’ engeltje dat wel wat ziet in die vrolijke Pan? Ik hoop het laatste.
De flinkere stammetjes van de geknotte lindenbomen worden direct afgevoerd. Helaas niet geschikt voor de open haard, omdat het without is zonder kern.
Voor de gigantische berg dunnere takken komt een hakselmachine.
En dan gaat het snel, binnen twee uur is de hele berg verschrot tot kleine snippers.
Het plan was om de houtsnippers in het weekend weg te kruien naar de hondenspeelveldjes. Maar vanmorgen bleek de hoop flink te liggen broeien, de rook kwam eraf en hij voelde heel warm aan. Ik vond dat een heel eng idee zo vlak bij het huis. De hovenier heeft de berg met spoed afgevoerd, hij had er ook weer een goede bestemming voor, de paadjes bij zijn bijenkorven.
Vanmorgen om 8 uur was het dan zover, de gigantische lindenbomen gaan geknot worden. De hovenier, die de klus gaat klaren, heeft er een hoogwerker voor gehuurd. Zo’n jaar of 10 is er niets aan de bomen gebeurd en in die tijd zijn ze uitgegroeid tot een hoogte van 20 meter.
De eerste takken beginnen omlaag te kletteren op De Woerthe, die vandaag aan één zijde is afgesloten. Dat laatste is niet zo heel erg, het veroorzaakt geen files. De enkele auto die op een dag langs komt vindt gemakkelijk een alternatieve route.
Vooral met takken die over het dak heenhangen moet voorzichtig gemanipuleerd worden. De hoogwerker zwenkt uit, zakt iets en dan kan de tak naar beneden zodat hij aangepakt kan worden.
De takkenberg op het groentje voor het huis groeit gestaag. Het is een groene wal voor het huis. Morgenmiddag komt er een hakselaar en worden alle takken verpulverd. Die houtsnippers worden op de speelveldjes van de honden uitgestrooid. Zij zullen het weer verder fijn lopen en zo de zanderige grond flink verbeteren.
En dit is het resultaat van een dag werk. Morgen wordt de tweede boom verder afgeknot. Daarna wordt de wel erg weelderige klimop onder handen genomen. Voor het huis is het oude gammele hekje al weg. Dat verdwijnt aan de zijkant ook. Er komt iets voor in de plaats dat helemaal in het Drentse landschap gaat passen.
Het is even wennen onze kortgewiekte linde’s. Maar wat een licht hebben we nu in huis. Dat heeft overigens wel een nadeel, het stof zie je nu beter liggen. Ik zal de stofdoek wat vaker moeten laten wapperen, niet echt mijn hobby.
De afgelopen maand is druk geweest, zo druk dat ik slechts één dag in de tuin bezig ben geweest. Veel te weinig natuurlijk, maar er zijn nu andere prioriteiten. Waarschijnlijk gaan er de komende tijd meer gaatjes komen waarin ik meer aandacht aan de blommen kan besteden. En misschien ook aan het bijhouden van dit weblog en het bezoeken van mijn favoriete blogs.
Voor dit moment als teken van leven wat foto’s van bloemen, die gewoon hun best blijven doen.
Enchincea Purpurea “The King”
Rosa “Warm Welcome”
Rudbeckia triloba
Cosmos Gazebo Red
